Archive for the ‘කවි පද’ Category

රෝගී කඳුළු

ඒ සෑම මංසන්ධියකම
ගල් පුවරුවක් ඇත
ඒ සෑම ගල් පුවරුවකම
නමක් ඇත
ඒ සෑම නමක් ඉදිරිපිට
මතක සැමරුමක් ඇත
ඒ සෑම මතක සැමරුමක් මත
වියලී ගිය කඳුළු කැටි ඇත
ඒ සෑම කඳුලක්ම හදවත
රෝගී කරනා දිනක්ද ඇත
avebury-diamond-stone-l

Advertisements

ජීවියෙක්

.
ඉතා කුඩා ජීවියෙක්
හාදුවක උණුසුමට
අරක් ගෙන හදවතට
අරගල කරන
සාංසාරික හුරුපුරුදු බව
ඒ ඇස් වලට කියන්නට හදන
මොහොතකට මා
බුහුටි ලෙස
කාන්දම් කරන
අහලින් පහල
සියළු ඇස් අද්දන
මම නොවන
ඉතා කුඩා ජීවියෙක්
අතහැරිය බලාපොරොත්තු
යලි උපද්දන්නට
වෙර දරන…..
936full-the-grudge-2-poster

නම නොදන්නා ගස

කටු ඉපල් අත් දඩු
අහස වෙත යොමා ගෙන
කඳුළු නැති ඇස් දෙකෙන්
බිම බලා හූල්ලන
මැරෙන්නට නියමිත
නම නොදන්නා ගස……..
ලා කැකුළු පුබුදන්න
හරිත දළුවක් නොමැතිව
සුළඟේ නටන්නට
එකදු තුරු පතක් නොමැතිව
වියැලිලා ඉරි තැළුන
විසල් කඳ දරා ගෙන
ළඟ පාත කොළ පාට
ඇස් දෙකෙන් උරා ගෙන
බිම බලා සුසුම් ලන
මැරෙන්නට නියමිත
නම නොදන්නා ගස……

කුමාරිහාමි

වළාකුළු බැම්ම මත
සිඳී වියලී ගිය
කඳුළු කැට තවම ඇත
අතීතය මතක් වෙන

මාළිඟේ තේවාව
හඩ ඇහෙන
ඉසව්වක
වැව ඉවුරෙ හැපි හැපී
දුක කියයි
හැමදාම

මරණ යේ ව රෙන්තුව
දික් කරපු දා පටන්
ඈ හිටියෙ
බිය අරන්
දරුවො තුරුලට අරන්

අහස වැලපී හැපී
තුරු වැල්ද නැමි නැමී
හැඩූ දවසක් ඒදා
මහ පොළව සලිතවී

ඈ වැටෙන විට වැවට
වැව දුකට කැළඹුනා
මාළිඟේ කිරීටෙට
එරෙහි වනු බැරි වුනා

අදත් ඈ වැව් දියේ
සිහින් රැළි මවනවා
ඇගේ දුක හිත දරන්
කිරි මුහුද හඩනවා

විප්ලවවාදි මලගම

හඳ ආපු නැති රෑක
නැති වුනේ නුඹ කෝම
ටයර් මල බෙරය මැද
අරලියා ගහක් යට
අන්තිමේ නුඹ හිටියා
මඳහසක් නඟා ගෙන

පොත් පිටුව හෙමි හෙමින්
එකින් එක වෙන් කරපු
නුඹෙ දෑත අවසඟව
අඩි දෙකක් එහායින්

රතු පාට ලේ පොකුරු
එකිනෙකා පරයමින්
මට ඇහෙන්නට හඩයි
අවසාන වදන් වැල

මලගමට ශේෂයක්
ඉතිරි වී නැති තැනක
කඳුළු පැන් වඩා මම
මතක බණ කියන්නම්

ඉණ බැඳුන රෙදි කඩද
නැතිව නුඹ හිඳි නිසා
නුඹ සරම ගෙන හනික
මතක සළු පුදන්නම්

අවසාන බත් කැටිය
උගුර නොපැතූ බැවින්
නුඹෙ බෙලෙක් පිඟානම
දානයට පුදන්නම්

මරණ බය ඉකි ගසන
ගම්මානෙ කළුවරේ
නුඹව හිත දරන් මම
තනියෙන්ම හිඳින්නම්

කල් පැනපු මනාලිය


වසන්තය පැන ගිහින්
පැදුරටත් නොකියාම
ගිම්හාන සඳ ඇවිත්
විසාලෙට නුබ ගැබට
කළු මැදුන කෙස්
අගට
උනයි දිලිසෙන
රිදිය
ඇයි තාම නුඹ නාවෙ
පෝරුමස්තක වන්ට………

මතක


ඈත තැනි තලාවක
මෘදු තොපුල් ගසක් යට
වැලලුවෙමි ඔබ මතක
මඟ ලකුණු නොතබාම

කාලයේ ගමන් මඟ
මා ඇවිද ගිය දිනක
දුටිමි හෙණ වැදුණු එක්
ගසක් තැනිතලා මත

කොළ හැළුණු
කඳ දිරපු ඒ තොපුල් ගහේ මුල
බිම බලා ඔබ සිටියා
වැරහැලිව දුක් බරව ………..

Tag Cloud