Archive for September, 2010

නූපන් කළලය

පියා නොහඳුනමි

මව හොඳින් හඳුනමි

තවම,

සරමක් ද නොදනිමි

කමිබායක්ද නොදනිමි

මා බරක් බව දනිමි

මව වැළපෙනා බව දනිමි

නෑදෑ සනුහරේ අවි ගෙන ඇති බව දනිමි

එක වරම සැතකින්

ජීවන රැහැන

බිඳලු බව දැනුනි

ඉතිං මම නික්ම යමි

Advertisements

මදුවිත

වල් වැදුනු හිත
දුක් විඳින සඳ
වැස්ස හිත ළඟ
පුරයි මදුවිත

වැස්ස

මොර සුරන වැස්සත් එක්ක තියෙන හීතලට මගේ හිත ගල් වෙලා.. හරියට අයිස් කුට්ටියක් වගේ… කොල්ලොන්ට වගේ රහමෙර පානය කරන්ටත් බෑ නොවැ..
ඉතිං උණුසුම් වෙන්න කියලා මතක පොත ඇවිස්සුවා… ඒක පුරාම තිබ්බෙ ඔයා ගේ මතක… හිත උණුසුම් වෙන්න ඔයාවත් ළඟ හිට්යනම්….
පොත පැත්තක දාලා ඇඳට වෙලා කොට්ටයක් බදා ගෙන හිත හිතා හිටියෙ ඔයා කවදා එයිද කියලා

තරු,අහස සහ හඳ

හඳ පායලා නෑ තාම
කලාමැදිරියො ඉගිලෙනවා
කොළ පාට එළි ගොඩකුත් එක්ක
අහසේ තරු ගොඩායි
හරියට කලු පාට ලොකු රෙද්දක පුංචි පුංචි හිල් ගොඩක් වගේ
ඒත් මං බලන් ඉන්නෙ හඳ පායනකම්
එ තරු වල එලිය නෑ හඳ තරම්
අනේ ඉක්මනටම හඳ පයනව නම් මගෙ හිතට…..

ඇස්

ඔයා ගේ ඔය ඇස් ඇතුලෙ පේන මගේ මූණ දිහා බලන්න මං හරිම ආසයි.හරියට නිල් දියවර පිරුණ විලකින් මූණ බැලුවා වගේ.ඇස් පිල්ලම් ගහන පරක්කුවට විලේ රැලි නැගෙනවා.ඒත් මගේ මූණ බොඳ වෙන වෙලාවක් මං දැක්කෙ නෑ.
ලෝකෙ කවුරු මං දිහා බලන් හිටියත් ඇස් පියාන ඔය හිතට ඔලුව තියා ගන්න තිබ්බ ආසාව මම ඉවසගත්තෙ අමාරුවෙන්…..
ඔයා ම පලන්දපු මුදුව ගලවලා පිහදාලා ආයෙමත් මගෙ ඇඟිල්ලේ දැම්මාම මට දැනුනා ඔයා ගේ ආදරේ…
ඔයා මට සමු දෙන වෙලාවේ මගෙ ඔලුව අතගාලා මුකුත් ම කියන්නෙ නැතුව මගෙ දිහා බැලුවම මට තේරුනා මාව ඔයාට කොච්චර නම් වටිනවාද කියලා… මේ ආදරේ හැමදාමත් තියෙනවා නම්…….

Tag Cloud